Dolomit stosuje się przede wszystkim pod warzywa, trawniki oraz rośliny preferujące odczyn obojętny lub lekko zasadowy. Nie należy używać go pod borówki, azalie, różaneczniki, hortensje ani inne rośliny kwasolubne, ponieważ podnosi pH gleby.
Dolomit pod jakie rośliny stosować?
Dolomit to naturalny nawóz wapniowo-magnezowy, który odkwasza podłoże i uzupełnia magnez. Najczęściej wykorzystuje się go w warzywniku oraz na trawniku, zwłaszcza gdy badanie wykaże zbyt niski odczyn gleby. Dobrze sprawdza się też pod częścią drzew, krzewów ozdobnych, roślin sadowniczych i bylin.
Nie oznacza to jednak, że można rozsypywać go pod każdą rośliną. Dolomit zmienia odczyn na wyższy, dlatego przed nawożeniem trzeba sprawdzić pH gleby oraz wymagania konkretnego gatunku.
Rośliny lubiące dolomit i te, którym szkodzi
| Rośliny lubiące dolomit | Rośliny kwasolubne – unikać dolomitu |
|---|---|
| Warzywa, między innymi cebula, buraki i kapusta | Borówka amerykańska i żurawina |
| Trawniki | Azalia i różanecznik |
| Większość bylin oraz wybrane drzewa i krzewy owocowe | Hortensja uprawiana w kwaśnym podłożu |
Większość warzyw najlepiej plonuje przy pH w pobliżu 6,5. Trawniki tolerują szerszy zakres, mniej więcej od 5,5 do 7,2, zależnie od mieszanki traw i warunków stanowiska. Wapnowanie ma sens tylko wtedy, gdy gleba jest zbyt kwaśna.
Rośliny kwasolubne wymagają niskiego pH. Podanie dolomitu może ograniczyć dostępność składników, których potrzebują, nawet jeśli znajdują się one w podłożu. Dlatego pod borówkę, azalię czy różanecznik stosuje się nawozy przeznaczone do roślin kwaśnolubnych, a nie wapno dolomitowe.
Jak działa dolomit?
Dolomit dostarcza dwa ważne składniki. Wapń pomaga utrzymać właściwą strukturę gleby i wspiera rozwój korzeni. Ułatwia też roślinom korzystanie z innych składników pokarmowych. Magnez jest potrzebny do tworzenia chlorofilu, dlatego wpływa na intensywnie zielony kolor liści i prawidłowy przebieg fotosyntezy.
Objawy niedoboru nie zawsze oznaczają, że trzeba od razu zastosować dolomit. Podobnie mogą wyglądać skutki chorób, suszy, zalania korzeni lub niewłaściwego pH. Do sygnałów, które mogą wskazywać na problem z dostępnością wapnia lub magnezu, należą:
- Żółknięcie liści, zwłaszcza przy zachowanych zielonych nerwach.
- Bladozielone lub szarozielone zabarwienie całej rośliny.
- Słaby rozwój korzeni i wiotkość młodych pędów.
- Słabe kwitnienie albo gorsze owocowanie mimo właściwej pielęgnacji.
Jak bezpiecznie stosować dolomit?
Najbezpieczniej potraktować dolomit jako nawóz interwencyjny do regulowania odczynu, a nie preparat do corocznego stosowania. Gleby naturalnie się zakwaszają, ale na części stanowisk pH może być prawidłowe albo nawet zbyt wysokie.
- Zbadaj pH gleby. Użyj prostego testu ogrodniczego i sprawdź wynik w kilku miejscach, ponieważ odczyn może różnić się na jednej działce.
- Wybierz termin. Najlepsza jest jesień, szczególnie po zbiorach. Dolomit można zastosować także wiosną, odpowiednio wcześnie przed siewem lub sadzeniem.
- Dopasuj dawkę do gleby. Orientacyjnie stosuje się 2–3 kg na 10 m² na glebach lekkich, 3–4 kg na średnich i 4–5 kg na ciężkich. Ostateczna ilość powinna wynikać z pH oraz etykiety konkretnego nawozu.
- Rozsyp nawóz równomiernie i wymieszaj z podłożem. W warzywniku można go przekopać, a na trawniku rozprowadzić grabiami. Zabieg wykonuj w bezwietrzny dzień, ponieważ mączka dolomitowa pyli.
Na glebach lekkich zabieg zwykle powtarza się nie częściej niż co około dwa lata, a na ciężkich mniej więcej co cztery lata. Nie ma powodu, aby wysypywać dolomit co sezon bez ponownego sprawdzenia odczynu.
Nie mieszaj dolomitu z obornikiem, gnojówką ani nawozami fosforowymi. Wapń może ograniczać dostępność części składników pokarmowych. Między tymi zabiegami zachowaj co najmniej dwumiesięczny odstęp.
Najważniejsza zasada przy nawożeniu dolomitem
Najpierw sprawdź pH, a dopiero potem wybierz nawóz. Dolomit będzie dobrym rozwiązaniem dla kwaśnej gleby pod warzywa i trawnik, ale może zaszkodzić roślinom, które potrzebują kwaśnego podłoża. Jeśli po uregulowaniu odczynu rośliny nadal słabo rosną lub wykazują objawy niedoboru, przyczyną może być choroba albo problem z wodą i warto skonsultować diagnozę ze specjalistą.
