Pelargonia zwisająca, czyli pelargonia bluszczolistna (Pelargonium peltatum), szybko tworzy kaskady kwiatów i dobrze znosi krótkie przesuszenie. Potrzebuje przede wszystkim słońca, przepuszczalnego podłoża, sprawnego drenażu oraz podlewania bez moczenia liści. Na balkon wystaw ją dopiero po 15 maja, gdy minie ryzyko przymrozków.
Warunki uprawy pelargonii zwisającej
Pelargonia zwisająca najlepiej sprawdza się w skrzynkach balkonowych, wiszących donicach i wysokich pojemnikach, z których jej kruche pędy mogą swobodnie opadać. W zależności od odmiany osiągają one zwykle 50–100 cm długości. Osłona przed silnym wiatrem ogranicza ryzyko ich wyłamania.
Rośliny sadzi się na miejsce stałe w drugiej połowie maja, najbezpieczniej po 15 maja. W chłodniejszych rejonach termin trzeba dostosować do lokalnej pogody. Pelargonia jest wrażliwa na ujemną temperaturę, dlatego nie należy wystawiać jej zbyt wcześnie.
Przy wyborze stanowiska zwróć uwagę na kilka warunków:
- Dużo światła – najlepiej zapewnić jej kilka godzin słońca dziennie. W cieniu wytwarza więcej liści, a mniej kwiatów.
- Osłona przed wiatrem – długie pędy łatwo się łamią, szczególnie w wiszących pojemnikach.
- Przepuszczalne podłoże – sprawdzi się ziemia do pelargonii lub kwiatów balkonowych.
- Drenaż w donicy – na dnie umieść warstwę keramzytu albo drobnych kamyków.
- Otwory odpływowe – pojemnik musi odprowadzać nadmiar wody, ponieważ stojąca woda sprzyja gniciu korzeni.
Nie sadź roślin zbyt gęsto. W skrzynce o długości około 50 cm zwykle mieszczą się dwa większe okazy lub trzy mniejsze. Zbyt mały odstęp ogranicza dostęp światła i cyrkulację powietrza, a także zwiększa ryzyko chorób.
Podczas sadzenia umieść bryłę korzeniową na podobnej głębokości, na jakiej rosła wcześniej, lekko ugnieć ziemię i podlej ją bezpośrednio przy podstawie rośliny.
Pielęgnacja w sezonie – podlewanie i nawożenie
Pelargonia zwisająca potrzebuje regularnego podlewania, ale nie stale mokrej ziemi. Podlewaj ją wtedy, gdy wierzchnia warstwa podłoża lekko przeschnie. W czasie upałów rośliny w małych skrzynkach mogą wymagać wody codziennie, natomiast podczas chłodnej lub deszczowej pogody podlewanie trzeba ograniczyć.
Wodę kieruj bezpośrednio na podłoże. Nie mocz liści, pędów ani kwiatów, ponieważ wilgoć utrzymująca się na częściach nadziemnych sprzyja plamistości i szarej pleśni. Po podlaniu wylej wodę zgromadzoną w podstawce. Krótkie przesuszenie jest dla pelargonii mniej groźne niż długotrwałe zalanie korzeni.
Poniższa tabela porządkuje najważniejsze zabiegi w sezonie:
| Zabieg | Częstotliwość | Wskazówka |
|---|---|---|
| Podlewanie | Według przesychania podłoża, w upały nawet codziennie | Lej wodę do ziemi i nie zostawiaj jej w podstawce |
| Nawożenie | Co 7–14 dni w okresie wzrostu i kwitnienia | Stosuj nawóz do pelargonii lub roślin kwitnących zgodnie z etykietą |
| Usuwanie kwiatostanów | Regularnie, gdy przekwitną | Wyłamuj całe zaschnięte baldachy, aby pobudzić tworzenie nowych pąków |
| Zimowanie | Od jesieni do wiosny | Przenieś roślinę do jasnego, chłodnego pomieszczenia i mocno ogranicz podlewanie |
Od początku kwitnienia zasilaj roślinę nawozem zawierającym potas i fosfor. Potas wspiera tworzenie kwiatów, natomiast nadmiar azotu pobudza głównie wzrost liści i może ograniczyć kwitnienie. Nie zwiększaj dawki na własną rękę, bo zasolenie podłoża uszkadza korzenie.
Przekwitłe kwiatostany usuwaj razem z szypułką. Roślina nie traci wtedy energii na tworzenie nasion i szybciej wypuszcza kolejne pąki. Pędy chore, suche lub uszkodzone można skracać także w sezonie.
Dlaczego pelargonia nie kwitnie lub choruje?
Brak kwiatów zwykle wynika z niewłaściwego stanowiska albo pielęgnacji. Najpierw sprawdź, czy roślina ma wystarczająco dużo światła, czy nie została posadzona zbyt gęsto i czy otrzymuje nawóz przeznaczony dla roślin kwitnących.
Najczęstsze błędy prowadzące do słabego kwitnienia to:
- ustawienie donicy w głębokim cieniu,
- przenawożenie azotem,
- przesuszenie bryły korzeniowej podczas upałów,
- pozostawianie wody w podstawce,
- brak usuwania przekwitłych kwiatostanów,
- zbyt ciasne sadzenie roślin,
- wystawienie pelargonii na zimno lub wiatr.
Najczęstszą chorobą jest szara pleśń. Początkowo pojawiają się wodniste, brunatne plamy, a później szary nalot. Pąki mogą brunatnieć i zamierać. Chorobie sprzyjają moczenie liści, brak przewiewu, duże zagęszczenie oraz stale wilgotne podłoże.
Gdy zauważysz objawy szarej pleśni, usuń porażone liście, kwiaty i pędy, a następnie ogranicz podlewanie oraz popraw cyrkulację powietrza. Nie kompostuj chorych części rośliny.
W przypadku nasilonych objawów można sięgnąć po środek ochrony roślin dopuszczony do stosowania na roślinach ozdobnych, zawsze zgodnie z aktualną etykietą. Podobne zasady profilaktyki dotyczą rdzy pelargonii, której objawem są plamy i brązowe skupiska zarodników na liściach. Roślinę warto też regularnie oglądać pod kątem mszyc, przędziorków i mączlików.
Zimowanie pelargonii zwisającej
W polskim klimacie pelargonia zwisająca zwykle traktowana jest jako roślina sezonowa, ale zdrowy okaz można zachować na następny rok. Do zimowania wybierz jasne, chłodne pomieszczenie, na przykład nieogrzewaną werandę, garaż z oknem lub klatkę schodową. Temperatura powinna wynosić około 5–10°C, bez spadków poniżej zera.
Przenieś roślinę przed pierwszymi przymrozkami. Zanim to zrobisz, usuń suche liście i kwiatostany oraz skróć pędy mniej więcej o połowę lub do około 5–10 cm, jeśli roślina jest bardzo rozrośnięta. Zimą nie nawoź pelargonii. Podlewaj oszczędnie, tylko tyle, aby bryła korzeniowa całkowicie nie wyschła.
Procedura zimowania wygląda następująco:
- Usuń chore, suche i uszkodzone części rośliny.
- Skróć długie pędy i sprawdź, czy w donicy nie ma nadmiaru wody.
- Przenieś pelargonię do jasnego, chłodnego pomieszczenia.
- Podlewaj sporadycznie, kontrolując wilgotność podłoża.
- W marcu przenieś ją w cieplejsze i jaśniejsze miejsce, wymień wierzchnią warstwę ziemi lub przesadź do świeżego podłoża.
W marcu można pobrać sadzonki z młodych, zdrowych pędów. Wybierz niekwitnące wierzchołki długości około 8–10 cm, usuń dolne liście i umieść je w lekkim, przepuszczalnym podłożu. Ziemia powinna być lekko wilgotna, ale nie mokra.
Rozmnażanie przez sadzonki przebiega w kilku etapach:
- Odetnij zdrowy wierzchołek ostrym, czystym narzędziem.
- Usuń dolne liście oraz pąki i kwiaty, jeśli się pojawiły.
- Umieść sadzonkę w podłożu do ukorzeniania.
- Postaw ją w jasnym miejscu bez ostrego słońca i utrzymuj umiarkowaną wilgotność.
- Po ukorzenieniu przesadź młodą roślinę do ziemi dla pelargonii.
Najwięcej kwiatów pelargonia zwisająca tworzy wtedy, gdy ma dużo światła, lekko przesychające między podlewaniami podłoże i regularne zasilanie nawozem z potasem. Drenaż, podlewanie wyłącznie ziemi oraz wystawienie rośliny dopiero po majowych przymrozkach ograniczają większość problemów w sezonie.
