Zimowity najlepiej sadzić w drugiej połowie sierpnia, około miesiąca przed spodziewanym kwitnieniem. Dzięki temu bulwy zdążą się ukorzenić, a kwiaty pojawią się jesienią, często już we wrześniu. Jeśli bulwa wypuściła kwiat przed posadzeniem, nadal można umieścić ją w gruncie.
Jak prawidłowo posadzić zimowity?
Zimowit jesienny ma nietypowy cykl rozwoju. Kwitnie jesienią bez liści, natomiast liście wyrastają dopiero wiosną następnego roku. Termin sierpniowy odpowiada więc naturalnemu rytmowi rośliny. Późniejsze sadzenie jest możliwe, ale bulwa ma mniej czasu na ukorzenienie przed kwitnieniem.
Sadzenie wykonaj w kilku etapach:
- Przygotuj spulchnione, przepuszczalne podłoże i usuń z niego chwasty oraz większe kamienie.
- Umieść bulwę na głębokości 10–15 cm. Większe bulwy sadź głębiej, a mniejsze płycej.
- Zachowaj odstęp około 15–20 cm między bulwami, aby rośliny miały miejsce na rozrastanie się.
- Zasyp bulwy ziemią i podlej rabatę, zwłaszcza gdy podłoże jest suche.
- Przez kilka kolejnych tygodni pilnuj, aby ziemia całkowicie nie przesychała.
Bulwy, które już wypuściły kwiat, również nadają się do sadzenia. Umieść je w ziemi na takiej samej głębokości, zachowując ostrożność, aby nie uszkodzić kwiatu. Zimowity mogą pozostawać w jednym miejscu przez kilka lat. Wykop je dopiero wtedy, gdy kępa nadmiernie się zagęści, najlepiej po zaschnięciu liści w czerwcu lub lipcu.
Jakie stanowisko i podłoże wybrać?
Zimowit jesienny najlepiej kwitnie w miejscu słonecznym, choć toleruje także lekki półcień. W głębokim cieniu kwitnienie może być późniejsze i mniej obfite. Podłoże powinno zatrzymywać umiarkowaną ilość wilgoci wiosną, ale nie może być podmokłe, ponieważ stojąca woda sprzyja gniciu bulw.
Przy wyborze miejsca zwróć uwagę na najważniejsze wymagania:
- Stanowisko – słoneczne lub lekko zacienione, najlepiej ciepłe i osłonięte od silnego wiatru.
- Gleba – żyzna, próchnicza i przepuszczalna, z dodatkiem kompostu w razie potrzeby.
- Wilgotność – większa wiosną, gdy rozwijają się liście, oraz umiarkowana po posadzeniu.
- Drenaż – konieczny na ciężkich glebach, na których długo utrzymuje się woda.
Najlepszy efekt daje sadzenie zimowitów w grupach. Pojedyncze kwiaty są niskie i łatwo giną wśród innych roślin, natomiast większa kępa tworzy wyraźną plamę koloru. Zimowity pasują na obrzeża rabat, skalniaki, trawniki oraz między niskie trawy i rośliny okrywowe. W trawniku pierwsze koszenie trzeba odłożyć do czasu, aż wiosenne liście zaschną.
Zimowit jesienny a krokus jesienny – jak je odróżnić?
Obie rośliny mają podobne, kielichowate kwiaty i kwitną jesienią, dlatego łatwo je pomylić. Zimowit ma jednak większe kwiaty, a podczas kwitnienia nie rozwija liści. Krokus jesienny wypuszcza liście razem z kwiatami.
| Cecha | Zimowit jesienny | Krokus jesienny |
|---|---|---|
| Liczba pręcików | 6 | 3 |
| Termin pojawienia się liści | Liście wyrastają wiosną, po jesiennym kwitnieniu | Liście pojawiają się razem z kwiatami |
| Wielkość kwiatu | Zwykle większy, wyrasta bezpośrednio z ziemi | Zwykle mniejszy |
Czy zimowit jest trujący?
Tak, wszystkie części zimowita są trujące. Roślina zawiera między innymi kolchicynę, dlatego podczas sadzenia, dzielenia bulw i innych prac należy zakładać rękawice, a po ich zakończeniu dokładnie umyć ręce.
Rabatę z zimowitami najlepiej założyć z dala od placu zabaw, miejsca wypoczynku dzieci oraz wybiegu dla zwierząt. Nie przechowuj bulw razem z cebulą ani innymi warzywami. Szczególną ostrożność zachowaj wiosną, gdy liście mogą przypominać liście czosnku niedźwiedziego. Liście czosnku mają charakterystyczny zapach po roztarciu, ale brak tego zapachu nie powinien być jedyną podstawą identyfikacji rośliny.
Najważniejsza zasada jest prosta: posadź bulwy w drugiej połowie sierpnia, na głębokości 10–15 cm, w przepuszczalnej glebie i słonecznym miejscu. Wtedy zimowit ma dobre warunki do jesiennego kwitnienia i wieloletniego rozrastania się.
